Wat begon als iemand helpen, liep voor Rudie (56) volledig uit de hand. Zijn huis werd maandenlang gebruikt door criminelen, terwijl hij zich steeds onveiliger voelde. Met zijn verhaal wil Rudie andere huurders waarschuwen: laat het niet zover komen.

“Ik kan geen ‘nee’ zeggen, dat is mijn leven lang al een probleem”, zegt Rudie. “En ik sta graag voor iedereen klaar. Maar dit gaat me absoluut niet nog een keer gebeuren.”

Acht maanden lang werd zijn huis gekaapt door een groep criminelen. Het begon onschuldig. Rudie kwam op straat een jongen tegen die hij van vroeger kende. “Hij had geen eigen plekje, wat ik heel erg voor hem vond. Ik dacht: ik heb toch een slaapkamer over. We spraken af dat hij af en toe daar kon slapen. Daar zou hij een klein bedrag voor betalen. Dat kwam voor mij goed uit, want ik zat in de schuldsanering – ik ben verslaafd geweest.”

Geen privacy
Maar al snel nam de jongen andere mensen mee. “Soms zaten er ineens wel tien man in mijn woonkamer. Ik had totaal geen privacy meer.”
Ook merkte Rudie dat er steeds vrouwen op de slaapkamer waren en dat mannen daar naartoe gingen. “Pas later begreep ik dat het om prostitutie ging. Daar wilde ik absoluut niet aan meewerken, maar ik werd onder druk gezet. Mijn redding was mijn grote pitbull en ik was de enige die hem aankon. Als die mannen te dichtbij kwamen, ging mijn hond tussen ons in staan.”

Steeds banger
Na een tijdje ontdekte Rudie dat hij met criminelen te maken had. “Ze dealden in mijn keuken. Ze lieten drugs naar mijn adres sturen en onderschepten de pakketten bij de deur, zonder dat ik het wist.”

Hij voelde zich steeds ongelukkiger. ’s Avonds rustig tv kijken lukte niet meer. “En ’s nachts werd ik vaak wakker omdat er ineens mannen binnenkwamen, bijvoorbeeld omdat ze zich moesten verstoppen voor de politie. Ze maakten veel lawaai. Ik schaamde me zo tegenover de buren.”

Rudie durfde met niemand erover te praten. “Laat staan dat ik de politie inschakelde. Ik heb zelf ook een verleden en heb ooit in de gevangenis gezeten. Ik was bang dat ik weer vast zou komen te zitten. En wie moest er dan voor mijn hond zorgen?”

De omslag kwam toen hij een van de mannen herkende op het tv-programma Opsporing Verzocht. “Hij had een oude vrouw beroofd. Daar kan ik echt niet tegen. Ik heb hem meteen aangegeven en hij werd opgepakt. De grootste gek was toen weg.”

Politie voor de deur
Na een klacht van de buren deed de politie een inval bij Rudie. Helaas waren de mannen toen net vertrokken. “Inmiddels was ik ten einde raad en vertelde alles. De politie zag dat ik slachtoffer was en onder druk ben gezet.” Daarna had Rudie een gesprek met Bo-Ex en kwam de wijkconsulent regelmatig langs. Ook de politie lette extra op. “Dat gaf een veilig gevoel, want ik wist dat die mannen mijn woning in de gaten hielden. Helaas lukte het niet om de vrouwen in mijn slaapkamer op heterdaad te betrappen. Maar het schrok de groep blijkbaar af dat er steeds vaker een politieauto voor mijn deur stond. Uiteindelijk kwamen ze niet meer langs. Na acht maanden was er eindelijk rust.”

Over je schaamte heenstappen
De groep mannen is voor zover hij weet nooit opgepakt. “Dat vind ik jammer. Ze hebben veel kapotgemaakt. Ik voelde me niet meer thuis in mijn eigen huis. Dat gun je niemand.”

Nu gaat het beter met Rudie, al voelt hij zich soms eenzaam. “Wel heb ik een fijne hobby: drones vliegen. Daar maak ik filmpjes van waar ik muziek onder zet.”

Hij wil anderen graag iets meegeven: “Stap over je schaamte heen als zoiets je overkomt en neem contact op met de politie. Had ik dat maar gedaan, dat had me veel stress bespaard.”